Dzień dobry

Z racji ciągłej i znacznej przewagi używania przez konsumentów herbaty saszetkowej (fanningsa), z racji szybkości jej przygotowania, mam pytania odnośnie ekspresowego parzenia herbat liściastych.
Oczywistym jest, że czarne i czerwone zalewamy wrzątkiem i z tym nie ma problemu. Pojawia się on jednak w przypadku zielonych i białych.
Trudno sobie bowiem wyobrazić, aby ktoś, kto się śpieszy i nie ma czajnika pokazującego lub ustalającego temperaturę czekał kilka minut, aż woda (po zagotowaniu) spadnie do np. 80 stopni.
Może pytanie zabrzmi abstrakcyjnie, ale czy jeżeli do filiżanki z liśćmi herbaty zielonej nalejemy wpierw 1/5 zimnej wody a resztę wrzątku to czy woda od razu wymiesza się dając pożądane 80 stopni ? Bo matematycznie daje mi to temperaturę właśnie 80 stopni
Czy tak uzyskana temperatura da pożądany efekt ??

I jak to jest ze słodzeniem. Czy jeżeli od razu po wlaniu wody do filiżanki z liśćmi dodam cukier i wymieszam, to końcowy smak pozostanie taki sam (czy liście oddadzą ten sam smak), gdybym to robił tradycyjną metodą (najpierw parzenie a po wyjęciu liści słodzenie) ?

A co się stanie ze smakiem, gdy podczas picia liście będą nadal w filiżance ? Wiem, że smak to wydzielające się pod wpływem temperatury wody enzymy (chyba). Czyli wychodzi na to, że im dłużej pijemy daną filiżankę, tym woda w niej jest chłodniejsza a zatem tych enzymów powinno się wydostawać coraz mniej ? Smak zatem nie powinien się diametralnie zmieniać, choć pewnie będzie bardziej gorzka ?

Staram się bowiem obalać wszystkie mity i przyzwyczajenia polaków związane z piciem fanningsu a nie prawdziwych liści. Do odważnych świat należy

Witaj! Na Twoje pierwsze pytanie, pozwolę odpowiedzieć filmikiem, który został przygotowany przez sklep internetowy eherbata.pl 2 minuty, i wszystko jasne

Co do słodzenia, to niestety nie mogę odpowiedzieć, bo zielonej nigdy nie słodziłem Ale osobiście polecam chyba słodzić po zaparzeniu - ale jest to bądź co bądź, moja subiektywna opinia

Liście pozostawione w naparze rzeczywiście powodują, że w naparze pojawia się gorycz. Ale znam osoby, które stosują dużo mniejszą ilość listków, i pozostawiają je w naparze, do samego końca. I tutaj pojawia się kwestia, że każdy robi jak mu wygodniej, i jak mu smakuje
Jednak wydaje mi się, że tutaj dobrym rozwiązaniem jest kubek z zaparzaczem, który bardzo ułatwia nam parzenie herbaty. Bo tak samo jak można wyciągnąć z kubka torebkę z herbatą - tak samo wyciągamy siteczko

Pozdrawiam, Łukasz.

Matematycznie to zależy od temperatury wody którą dolewasz. Sensorycznie może inaczej smakować, ponieważ przegotowana woda ma wyraźnie inny smak niż woda nieprzegotowana.

Co do cukru, nie wypowiadam się. Raz dlatego, że nie słodzę, dwa dlatego, że nie wiem jakie reakcje chemiczne zachodzą podczas parzenia herbaty i czy dodatek cukru coś tutaj zmienia.

Jeśli chodzi o pozostawienie fusów w wodzie, to po jakimś czasie zaczynają się w większych ilościach przedostawać z liści garbniki i herbata robi się dużo bardziej gorzka.

Łukasz i Krzysztof - dziękuję za odpowiedzi.
Co do temperatury to z tego co piszecie jest tak jak sądziłem, aczkolwiek faktycznie smak może być minimalnie inny (choć sądzę, że dla przeciętnej osoby raczej nie odczuwalny).

Odnośnie słodzenia to właśnie o te reakcje mi chodziło. Nie wiem, czy w posłodzonej wodzie liście wydadzą ten sam aromat. Wydaje mi się, że tak, bo przecież aromat jest wydobywany przez otoczenie ciepłej wody... a czy słodzona czy nie to chyba dalej woda

Co do fusów - oczywiście, że z czasem wydziela się coraz więcej garbników (chyba ich wydzielanie zaczyna się po 3 minutach?). Tylko że z tego co kojarzę to też ma odwołanie do temperatury wody. Czyli im dłużej jest ciepła tym więcej się ich wydostaje. Czyli skoro jej temperatura spada, to wydzielana ilość powinna maleć, a zatem smak powinien się zmieniać w trybie jednostajnie opóźnionym. No chyba że garbniki się wydzielają pod wpływem wody bez względu na jej temperaturę ?

Łukasz - oczywiście kubek z zaparzaczem jest optymalny, ale załóżmy, że chcemy się takiej herbaty napić poza domem i w ruchu. Wtedy taka forma odpada. A mi chodzi właśnie o rozwiązanie poza domowe...

Pozdrawiam !!

W takim razie nasunął mi się jeszcze jeden filmik Żeby zrobić ekspresówkę samemu

Temperatura naparu spada wolniej niż wydzielanie się garbników, ale faktycznie temperatura ma tutaj znaczenie. W zimnej wodzie (około 3-5°C) trwa to ponad 12 godzin dla zielonej herbaty.

Łukasz, sposobów przygotowania jest wiele.
Mi jednak chodzi o to, żeby w miejscach, gdzie pijemy herbatę poza domem, móc pić liściastą.
Żeby kupując sprzedawca podał nam liściastą a nie fannings.
I zakładam, że poda nam w papierowym kubku.
Oczywiście, może do tego kubka włożyć piramidkę, ale tak nie wypada. W większości podaje się kubek papierowy i kopertowanego fanningsa. Są oczywiście piramidki pakowane pojedyńczo (trójkątne opakowanie), ale to kosztuje niecałą złotówkę (plus kubek). Czyli za drogo...
Krzysztof, czyli możemy założyć, że herbata z liśćmi w kubku, pita przez 15 minut nie odbiegnie aż nadto od pożądanego smaku ?

Rozumiem, no niestety z tym chyba się nie wygra... Bądź co bądź, to ekspresówka w nawykach i życiu innych, stała się powiedzmy... standardem... a szkoda...

I o to mi właśnie chodzi.
Ale czy ona stała się standardem czy raczej jedyną dostępną opcją ?
W mojej opinii ludzie bardzo dobrze zdają sobie sprawę z faktu, że liściasta jest i smaczniejsza i zdrowsza a jednak piją ekspresówkę. Chyba właśnie dlatego, że nie ma formy picia liściastej poza domem...
Świadomość herbaciana wzrasta, potrzeba lepszego smaku też.
Więc chyba tylko forma podania stoi na przeszkodzie ?

Myślę, że około 5 minut to max, później będzie już smak coraz gorszy.
Opatentuj kubek ala french press