Dobry wieczór Wam wszystkim. Od kilku lat zgłębiam swoją wiedzę o herbatach (która nie jest, szczerze mówiąc, zbyt wysoka), niemniej rzadko mam okazję wymieniać się z kimś informacjami na ich temat. Odkryłem dziś, że istnieje to forum, więc postanowiłem się zarejestrować i bardzo się cieszę, bo już na pierwszy rzut oka widać, że działa na nim aktywnie wielu miłośników szlachetnego naparu, od których mam nadzieję się sporo nauczyć. Na co dzień piję ogromne ilości herbaty czarnej oraz mniejsze (ale regularnie) herbat zielonych, białych i żółtych (za którymi również szczególnie przepadam).

Cześć

Witaj! Cieszę się, że forum powiększyło się o kolejną osobę, doceniającą ten wspaniały napój. A jak tam z herbatami pu erh? Lubisz, czy niekoniecznie?

Witamy! Jakie czarne herbaty pijesz na co dzień w takich ilościach?

Pisząc "czarne", miałem na myśli nomenklaturę europejską, a nie chińską. I pijam w zasadzie wszystkie poza darjeelingami, które nigdy do gustu mi nie przypadły. Szczególnie cenię herbaty nepalskie, cejlońskie, a także z Yunnanu i z Fujijanu. Nie pogardzę też keemunami, ale je piję rzadziej, jako że to niestety jeden z nielicznych przypadków, w których bezwzględnie występuje zależność: im wyższa cena, tym wyższa jakość. Ostatnio skusiłem się w herbaciarni na japońską i byłem dość mile zaskoczony jej jakością i nietypowym smakiem. Mimo że bardzo lubię senchę, to trochę mi szkoda, że Japończycy nie poświęcą kilku hektarów upraw na herbaty czarne, bo dobrze im by to wychodziło.

I ubolewam trochę nad tym, że wielu "prawdziwych" herbaciarzy uznaje czarne herbaty za coś troszeczkę pośledniejszego, obawiam się, że winę za to ponoszą koncerny spożywcze i produkowane przez nich herbaty torebkowe - przez to każdemu z nas herbata czarna już zawsze będzie się kojarzyć z tą ekspresową, którą nasze babcie i ciocie częstują nas na urodzinach. I uraz ten pozostaje nawet wtedy, gdy spróbuje się już naparu przyzwoitego gatunku.

Pu'erhy pijałem okazjonalnie aż do momentu, w którym znajoma rodziny przywiozła z Chin niewielką ilość prawdziwego, bodajże 7-letniego pu'erha i po jego spróbowaniu żadne z dostępnych w Polsce ciastek mi już do gustu nie przypadło. Biorąc to obecnie pod uwagę, trochę żałuję, że wtedy się skusiłem


I chciałem Wam bardzo podziękować za ciepłe przyjęcie